دانشجوی پزشکی اینترن می شود!
ساعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٤  کلمات کلیدی:

آخیییییییییییییییییییش. امتحان پره انترنی رو هم دادیم و خیالمون راحت شد. هر چند اون طوری که انتظار داشتم خوب ندادم ولی به هر حال هر چی بود تموم شد. خداییش این آخریا مخم داشت سوت می کشید. بهمن ماه خیلی سخت و طولانی بود ولی این ١١ روز اسفند عین برق و باد گذشت. به هر حال هر چی که بود تموم شد و پنج شنبه بعد از ٣ ساعت و ٢٠ دقیقه سر امتحان نشستن فاتحه اکسترنی رو خوندیم و وارد دنیای اینترنی شدیم.

دانشکده فرهیخته و تشنه علم و دانش ما امروز برامون کارگاه تجویز منطقی دارو دایر کرده بود که در کل همه چی گفتن الا تجویز دارو علی الخصوص از نوع منطقی اش. ولی این کارگاه یه نفع دیگه داشت. اونم این بود همه بچه های ورودیمون جمع بودن و گروه بندی ها و بخش ها بعد از ٣ ساعت چونه زدن، دعوا کردن، گیس و گیس کشی، داد و بیداد و.... مشخص شد. خیلی روز بدی بود. اصولا روزهای گروه بندی از جمله روزاییه که آدم نباید جزئی از زندگیش محسوبشون کنه چون اونقدر دیوونه بازی و نامردی می بینه که می خواد سر به بیابون بذاره. واسه همین هم ترجیح می دم کاری به جزئیات امروز نداشته باشم و همه چیز رو فراموش کنم ولی آرزو می کنم آدما یاد بگیرن یه خورده با هم مهربون تر باشن.

دانشکده ما پیرو فرهیختگی ها و نبوغ سرشاری که از خودش نشون میده، اومده یه دستکاری هایی هم توی چرخه اینترنی انجام داده. مثلا اومده زنان رو ٢ ماه کرده، بیهوشی رو حذف کرده، ENT و اعصاب رو که هر کدوم یه ماه بودن 15 روز کرده و مرخصی رو 1 ماه کرده. هیچی به اندازه تغییراتی که برای بخش زنان اعمال شده سخت نیست. آخه این چه وضعشه. کشیک های زنان خیلی مزخرفه حالا 1 ماه رو میشد تحمل کرد ولی 2 ماه خیلی سخته. خدا به دادمون برسه.

بخش اول گروه ما قلبه. قلب رو دوست دارم ولی ترتیب بخش هامون خیلی بد افتاده. توی 6 ماه دوم که فقط ورودی ما اینترن هستن قراره 3 ماه بریم بخش داخلی و با 3 گروه 5 نفری 6 تا بخش داخلی رو بگردونیم و این یعنی تعداد نامحدودی کشیک. خدایا به داد این جماعت جدید الاینترن برس.

تغییرات دیگه ای که از امسال قراره اجرا بشه اینه که دانشکده محترم دستور فرمودن خودمون باید مهر اینترنی تهیه کنیم. حالا هر سال خودشون می دادن ها به ما که رسید آسمون رسما تپید. کلا همیشه در مورد ورودی ما آسمون دچار VT (تاکی کاردی بطنی: یه جور آریتمی قلبی که باعث میشه قلب با سرعت زیادتر از معمول ولی به طور ناکارآمد بتپه) میشه. امیدوارم تا پایان دوره پزشکی ما حداقل دچار آسیستول (ایست کامل قلبی که ممکنه برگشت ناپذیر باشه) نشه.