اورژانس شلوغ و اینترن خسته
ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۱  کلمات کلیدی:

بعد از یه مدت بسیار طولانی دوباره گذرم افتاد اینورا. از اول خرداد ماه که اینترن اورژانس هستم از کله سحر میرم اورژانس و شب وقتی به خونه میرسم شبیه جنازه شدم. گفتیم کشیک های طب اورژانس ١٢ ساعته ست و کلی حال می کنیم ولی این جاش رو نخونده بودیم که اونایی که کشیک های بالای ١٢ ساعت رو برای اورژانس ممنوع کردن میدونستن که بیشتر از ١٢ ساعت از هیچ انسان و احیانا هیچ حیوانی نمیشه کار کشید و الا اگه میشد قطعا کشیک ها رو طولانی تر می فرمودند و ما هم چشممان کور، باید تحمل می کردیم.

گذشته از خستگی هاش، اورژانس بخش جالبیه. فقط خیلیییییییییییی شلوغه. بعضی ساعت هاش که واقعا نمیشه هیچ کاری کرد. اونقدر مریض میاد که نمی دونی مریض ببینی، کارای مریضای قبلیتو پیگیری کنی یا سخت تر از همه به سؤالای چپ و راست همراهای مریض ها جواب بدی. کلا در ولایت ما خانم ها پرستارند حتی اگه خلافش ثابت بشه. از جلوی همراهای مریض که رد میشی اگه خیلی لطف کنن خانم پرستار صدات میکنن ولی اغلب به اسامی و القاب دیگه مثل حاج خانم، قیزیم (در ترکی به معنای دخترم)، آی قیز (به همون معنی ولی کمی بی ادبانه تر) و  گاهی آهای و هووووووووی و... ما رو مفتخر می کنند و وای به حال وقتی که کلمه ای از دهانمان بپرد که مختصری به مذاقشان خوش نیاید، اونوقته که هزار جور فحش و بد و بیراه نثارمون می کنن و دیده شده که حتی کتک هم می زنند. البته همه این طوری نیستن ها؛ ولی وقتی می بینی که در جواب اون همه تلاشی که انجام میدی و علی رغم خستگی شدیدی که داری سعی می کنی با تمام وجودت برای مریضشون یه کاری بکنی، بهت بی احترامی می کنن و نه به عنوان یه پزشک که حتی به عنوان یه انسان هم بهت احترام نمیذارن شدیدا ناراحت و افسرده ت می کنه.

کشیک های طب اورژانس ٢٣ تا کشیک ١٢ ساعته ست در طول یک ماه که نصفش از ٨ صبحه تا ٨ شب و نصفش از ٨ شبه تا ٨ صبح. این وسط ٨ تا هم off داریم که امروز برای من یکی از اون روزاست. کلا توی کشیک ها خیلی چیزا میشه یاد گرفت و خیلی کارا میشه کرد و در کل بخش جالبیه. اتند ها و رزیدنت هاش هم خیلی با بخش های دیگه فرق دارن به طوری که کاملا از اینترن ها حمایت می کنن و نگران این نیستی که به خاطر هر چیزی ازت ایراد بگیرن یا بخوان حالت رو بگیرن. فقط روزای اول که تازه مرخصیمون تموم شده بود شدیدا خسته میشدم ولی الان دیگه عادت کردم و برگشتم به دوران ریاضت کشیدن هام. کلا اونقدر ریاضت کشیدم که طی یه مدت بیکاری عذاب وجدان میگیرم. الان از زندگیم بیشتر لذت می برم!!!!!

بعدا در مورد موارد جالبی که توی اورژانس دیدم بیشتر می نویسم ولی علی الحساب کشیک دیروزم توی بخش CPR (مراقبت های ویژه) اورژانس از بهترین کشیک هام بود. هر چند که هم کلی ناراحت شدم از دیدن صحنه های شدیدا دردناک مربوط به مریض ها و هم در حد مرگ خسته شده بودم ولی از نظر پزشکی یه کشیک عالی داشتم. از اون روزایی بود که احساس می کردم واقعا کارهای مهمی کردم. خیلی از کارها رو برای اولین بار انجام دادم (البته با نظارت رزیدنت ها)مثل کار گذاری line ورید مرکزی، کار گذاری chet tube، انتوباسیون و ... و بعضی از کارها رو هم برای اولین بار به تنهایی انجام دادم مثل سوچور کردن زخم، tap مایع آسیت و ... . خلاصه از اون کشیک های خیلی باحال بود.

از 16 خرداد کشیک های شبمون شروع میشه و این یعنی چندین شب پشت سر هم بیدار موندن برای حداقل 12 ساعت. کلا ریتم شبانه روزیمان به هم خواهد ریخت. خدایا به دادم برس.